آب راه مىرود و من هم مثل او روى آب حركت مىكنم ، پس او چه فضيلتى نسبت به من دارد ؟ به محض حلول اين فكر در آب فرو رفت و با داد و فرياد از عيسى ( ع ) كمك خواست ، عيسى او را از آب نجات داد و سپس به او گفت : چه با خود گفتى ؟ او گفت : دچار عجب شدم و چنين فكرى كردم ، عيسى ( ع ) فرمود : همانا نفس خود را در جايگاهى كه شايسته توست و خداوند تو را در آن قرار داده ، ننهاده‌اى و خداوند تو را به سبب گفتارت عقوبت كرد ، پس بسوى خداوند عزّ و جلّ بازگرد و توبه كن ، سپس آن مرد توبه كرد و به جايگاه اصلى خود بازگشت ، پس از خدا بپرهيزيد و تقوا داشته باشيد و حسد نورزيد و عجب نداشته باشيد . از همان حضرت ( ع ) نقل شده : روزى وقتى كه عيسى ( ع ) از كنار دريا عبور مىكرد ، قرص نانى را كه قوت روزانهء او بود به دريا افكند ، حواريّون گفتند : اى روح خدا و كلمة اللَّه چرا چنين عملى را مرتكب شدى و غذاى خود را به دريا انداختى ؟ عيسى ( ع ) فرمود : اين نان را براى حيوانى از جنبدگان دريايى پرتاب كردم تا او از آن بخورد و ثواب اين عمل در نزد خداى متعال بسيار زياد است .